Don't try to understand me

بهار سال 1385 (2006) است، یوونتوس برای دومین بار پیاپی و 29 امین بار قهرمان ایتالیا می شود. چند ماه بعد هم ایتالیا قهرمان جهان می شود.

...

6سال گذشت و به جز شکست هیچ چیز دیگه ای بوجود نیامد. شاید بعضیا فکر میکردن که یووه هم به سرنوشت لیورپول دچار شده و به یه تیم حاشیه ای تبدیل می شود. بعد از این مدت حتی بدست آوردن چیزایی که در گذشته وجود داشت غیر ممکن به نظر می آید! ولی... ولی بعد از همه این اتفاقات وقتی جدول زیر رو نگاه میکنی یه سیگنال + به مغزت ارسال میشه

حالا بدون توجه به این که امشب یا هفته دیگه چه اتفاقی میوفته و یووه بالاخره قهرمان میشه یا نه باید این واقعیت رو قبول کرد که مرگ هر کسی (هر تیمی) وقتیه که از تلاش کردن دست برداره و باور کنه که دیگه وقت تلاش کردن تموم شده!

نمیدونم این آهنگه چی داره توش که یه مدتیه رفته رو مغزم و به صورت آنلاین هی پخش میشه. البته من عاشق 4-5دقیقه اولش هستم که آدم یاد بدهکاریا و بدبختیاش میوفته!  بیاید و شما هم یه تست بزنید ببینید چی به چیه. اینم چند جمله اولش که همونطور که گفتم نافرم جو بدبخت و بیچارگی داره!

ببار ای ابر بهار

با دلم بنواز زلف یار

داد و بیداد از این روزگار

داد و بیداد از این روزگار

داد و بیداد از این روزگار

اینم لینک دانلود:

http://ammarmirzayee.persiangig.com/weblog/bebar_ey_abre_bahar_shajarian.rar

بالاخره امروز قسمت شد تا اولین کوه سال 91 رو بریم. برنامه ای که خیلی وقت بود دوست داشتم برم. پیاده روی حصارک تا امامزاده داوود. شروع مسیر دقیقا از جلو در دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات است. ما حدود ساعت 7:30 اونجا بودیم. مسیر به صورت کلی به دو قسمت حدودا مساوی تقسیم میشود. مسیر اولیه که در حقیقت عبور از دره حصارک است از نظر پوشش گیاهی و میزان آب رودخانه خیلی خوب است. قسمت دوم از جایی شروع میشود که وارد جاده خاکی حصارک به امامزاده داوود میشویم. شروع این جاده از بالای دانشگاه آزاد است. ولی با توجه به شیب ملایم دره حصارک و طبیعیت زیبای آن شدیدا توصیه میشود که نیمه اول مسیر را از دره عبور نمایید. کل مسیر حدود 16 کیلومتر است  و شیب ملایمی دارد. ما ساعت 15:30 داخل امامزاده شدیم. با احتساب آبشار حصارک و نهار حدود 6 ساعت پیاده روی کردیم که توش استراحت های زیادی هم بود. فایل گوگل ارت مسیر هم گذاشتم.

پوشش گیاهی دره حصارک

بعد از بارش بارن گل های زیادی در حال درآمدن بودن

انتقال برق به سمت بهشت!!

آخرین پیچ!

این هم لینک دانلود فایل گوگل ارث:

http://ammarmirzayee.persiangig.com/weblog/hesarakemamzade.rar

ساعت 9 شب در یکی از همین روزای اخیر است. اخبار تلویزیون در حال نمایش یک گزارش خبری است که در شهر پاریس ضبط شده است. در گزارش یک فرد فرانسوی میگوید که خیلی بدخت و بیچاره است و بسیار خوش شانس است که کمی غذا برای خوردن دارد. در بخش دیگر خبر در یک گزارش از مردم تهران درباره اثر تحریم ها پرسیده میشود و همگی به اتفاق پاسخ میدهند که از وقتی تحریم ها آغاز شده است زندگی شان بهتر گردیده است.

ساعت 12 شب یک روز دوشنبه است. برنامه نود در حال نشان دادن آبخوری یک ورزشگاه در صد کیلومتری ساوجبلاغ است که بسیار شبیه به آبشخور احشام است. در گزارش بعدی به بررسی حکم هنوز ارسال نشده کمیته انضباطی پرداخته می شود. ساعت 12:30 دقیقه است. با اینکه تنها 20 دقیقه از صدور حکم اولیه میگذرد ولی برنامه نود با کمک دو حقوقدان 300کیلوگرم نقد بر این حکم وارد میکند. درانتها هم نتایج نظر سنجی برنامه که اگر تیم ملی به جام جهانی صعود نکرد مقصر چه کسی خواهد بود؟ اعلام میشود!

نتیجه اخلاقی: آری، اینها دو لبه یک شمشیر هستند که با آن شمشیر آبرو و حیثیت یک عده و البته شخصیت بینندگان پاره پاره میگردد. نتیجه دیگر این است که دیدید و خواندید که ما هم بلدیم اینگونه بنویسیم و سخن بگوییم! 

سال نود و یک هم از راه رسید. از تبریکات و این چیزا که بگذریم تجربه همین 7-8 روز اول سال خیلی جالب بود. تو شهر سوران در نزدیکی سراوان بودیم جایی که اصلا عید نوروز اونجا تعریف نشده است. واسه همین، اسم این چند روز رو گذاشتیم فاصله بین 90 و 91!! آره، عید نوروز تعریف نشده بود ولی خب چیزای دیگه بود. چیزایی بود که عمرا اگه این چند روز رو در تهرون و در سال 91 میبودیم اینقد خوش نمیگذشت.

منطقه از نظر طبیعی جدید بود ولی اون چیزی که خیلی خیلی جدید و جذاب بود مردم بلوچستانی منطقه بود. فکرش رو بکنید تو یه شهر باشید که 100% آدماش یجور لباس میپوشن و البته همشون هم اهل تسنن هستن. من تو قسمت دومیش زیاد تفاوتی رو احساس نکردم. البته بعضی وقتا آدم خجالت میکشید. مثلا اگه ساعت نماز میشد همه آدما (حتی سن­های پایین و جوونا) کارشون رو تعطیل میکردن و میرفتن نماز ولی ما ها میگفتیم بزار آخر وقت سر فرصت مناسب که خسته نیستیم میریم سر نماز اینا! حالا...

در مورد اخلاق و رفتار بلوچ ها به صورت خلاصه می شه گفت که تقریبا همون لرها هستن فقط به جای وانت نیسان سوار تویوتا میشن. البته ته مایه هندی و شباهت بسیار زیاد با پاکستان هم باید بهش اضافه کرد. نمونش همین قلعه سیب این پایین که من تا دیدمش یاد هندوستان افتادم. البته معمار و سازنده اش ایرانی هستن ولی بالاخره از سبک معماری هندی قدیمی استفاده کرده.

نوشتن یه نتیجه اخلاقی واسه این اردو به اندازه تعریف کردن تمام خاطراتش وقت میبره. فقط میتونم بگم که اگه این قسمت های ایران رو ندید یه سر بزنید. جای باحالیه.

وقتی به آخرین ترم ارشد می رسی...

وقتی تو آخرین ماه سال هستی...

وقتی آخرین نمره درسی ت میاد...

....

(اینجا خودتون چند تا آخرین دیگه فرض کنید)

...

بعله، در این وقت هست که میبینی همه چیز داره تموم میشه و تو هم به جرگه کسایی پیوستی که همیشه فکر میکردی وقتی به موقعیت اونا برسی کلی فرق میکنی ولی اونطوری که باید فرق نکردی.

البته هنوز جای امیدواری هست چون؛ ترم آخر که هنوز تموم نشده، چند هفته به آخر سال باقی مونده و البته نمره تز م هنوز مونده! (اینجا شما هم از این دبه ها واسه آخریناتون بیارید)

در نهایت فقط میخواستم بگم که میترسم یهو برسیم به دهه چهارم زندگی و باز هم در این وبلاگ غر بزنیم